ਮੂਨਕ 26 ਮਈ (ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਭੁਟਾਲ )

27 ਮਈ 1979 ਦਾ ਦਿਨ ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਗੁਰਬਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੱਝ ਕੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਸਨ, ਸੰਘਰਸ਼ ਵੀ ਸਨ, ਤਣਾਅ ਵੀ ਸਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਈ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵੀ ਸਨ। ਪਰ ਹਰ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਥ ਨਿਭਾਇਆ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਰ ਪੜਾਅ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।

ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰੇਲੂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆਂ। ਸੀਮਿਤ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਗੁਰਬਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ, ਸਬਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਿਰਸ਼, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਈ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਕਦੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹਾਰੀ।

ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਏ। ਅੱਜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜਖਿੜਾਹਟਾਂ ਘਰ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਦੌੜ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬੋਝ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹੁਣ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀਆਂ ਮੁਸਕਰਾਹਟਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸੂਕੂਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਏ ਪਲ ਇਸ ਜੋੜੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।

ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਕਈ ਅਜਿਹੇ ਦੁੱਖ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਝੰਝੋੜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦਰਦ ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ। ਇੱਕ ਪਿਆਰਾ ਭਤੀਜਾ ਅਤੇ ਭੈਣ ਵੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤਾਇਆ ਜੀ ਦੇ ਦੋ ਬੇਟਿਆਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਗਮ ਵੀ ਬੜੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਸਹਾਰਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕ ਖਾਮੋਸ਼ ਪੀੜ ਵਾਂਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਨਸਾਨ ਜੀਣਾ ਸਿੱਖ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅੱਜ ਵੀ ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਬਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਾਥ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਾਚਾ ਅਤੇ ਤਾਇਆ ਜੀ ਦੇ ਬੇਟੇ-ਬੇਟੀਆਂ ਦਾ ਸਨੇਹ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਕਜੁਟਤਾ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਗੁਰਬਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਜੀਵਨ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਸਿੱਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਉਣ, ਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸਾਥ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਬਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।